Vasileios Giannakopoulos

Της Μαρίας Σεφέρου

Λίγες ώρες μετά την επιβεβαίωση του αναμενόμενου αποτελέσματος της ψηφοφορίας στη Βουλή για την πρόταση παραπομπής του Αριστοτέλη Παυλίδη – κουκουλώματος που ήταν επιβεβλημένο “άνωθεν” για ν’ ανακόψει το δρόμο σε διπλές εκλογές τον Ιούνιο, εκλογές που θα έστελναν τον Καραμανλή στο σπίτι του μια ώρα αρχύτερα – τι να γράψω πια και τι να πρωτοκλάψω; Πολύ πικρή αυτή η “σοκολάτα” Παυλίδη!

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω για την απαλλαγή του Παυλίδη που αναβάλλει την εθνοσωτήρια πράσινη ΑΛΛΑΓΗ και την εξ’ αυτής αναμενόμενη εθνική παλιγγενεσία;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω για μια ψηφοφορία-φιάσκο που απογοήτευσε σφόδρα τον τρίτο Παπανδρέου, φιλόδοξο μάγο-αλχημιστή ο οποίος ανυπομονεί να καβαλήσει το άλογο της εξουσίας για να σώσει τον τόπο από την εγκληματικότητα και τη φτώχεια – για τη γρίπη των χοίρων δεν έχει τάξει ακόμη τίποτα – και να λυτρώσει όλους εμάς τους αδικημένους και τους καταδυναστευόμενους μετανάστες μας από το δυνάστη της ΝΔ;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω καθώς ανησυχώ μήπως ο Γιώργος βλέπει εφιάλτες για κάποιους μήνες ακόμη, μπας και η καθυστέρηση των εθνικών εκλογών λειτουργήσει υπέρ του Καραμανλή και σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και μειωθεί η ψαλίδα που παρουσιάζουν οι δημοσκοπήσεις;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω για λογαριασμό όλων εκείνων των καταπιεζόμενων τάχα ομάδων που ανακάλυψε ο κ. Παπανδρέου στη χώρα μας, που τώρα θα είναι αναγκασμένες να περιμένουν λίγο περισσότερο μέχρις ότου ανέβη στην εξουσία για να τους αποκαταστήσει τα “δίκαιά” τους και να θέσει την Ελλάδα υπό την κατοχή κατασκευασμένων μειονοτήτων; Δείτε εδώ κι εδώ.

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω, που σχεδόν οι μισοί από τους καταπίνοντας την κάμηλο των δικών τους αμαρτιών και διυλίζοντας τον κώνωπα των σκανδάλων των κομματικών αντιπάλων εθνοπατέρες έπεσαν τάχα από τα σύννεφα με το μαγειρεμένο αποτέλεσμα που διευκόλυνε ο προκλητικός και αντιδημοκρατικός νόμος-πάπλωμα που και οι 300 “ενάρετοι” συντηρούν στη Βουλή για να προστατεύονται από την παγωνιά των σκανδάλων στα οποία είναι επιρρεπείς;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω που, όσο παρατείνεται η αλλαγή πολιτικής φρουράς, τα “πατριωτικά” ΜΜΕ κι εκείνοι που τα διαφεντεύουν λιώνουν στην αγωνία, και κοντεύουν να πάθουν υπερκόπωση από τις δημοσκοπήσεις και την πριμοδότηση του εκλεκτού τους στον οποίο, βάσιμα ή αβάσιμα, διαδίδεται πως κάποιοι άσπονδοι φίλοι μας έχουν επενδύσει προσδοκίες ότι ίσως διευκολύνει τα σκοτεινά τους σχέδια για την υπονόμευση της εθνικής μας κυριαρχίας;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω που “υπερπατριώτες” μεγαλοδημοσιογράφοι, διαπρύσιοι κήρυκες της κάθαρσης, όπως ο Μάκης μας, απογοητεύτηκαν τόσο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ώστε αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε δακρύβρεχτο άρθρο μιλώντας για 144 επιβεβαιωμένα κρούσματα της γρίπης των χοίρων εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω που πράσινοι bloggers – καλά παιδιά κατά τ’ άλλα – είναι λίαν απογοητευμένοι που η ψηφοφορία της σκοπιμότητας και της απαλλαγής καθυστερεί την πράσινη εθνοσωτήρια ΑΛΛΑΓΗ που θα τους βγάλει από τον κόπο και την άχαρη δραστηριότητα να γράφουν για σκάνδαλα, αφού στην πράσινη εποχή δε θα υπάρχουν τέτοια;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω, που εκατοντάδες χιλιάδες “έντιμοι” Έλληνες πολίτες, ελεύθεροι επαγγελματίες, που δηλώνουν εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο όριο των 10.500 € και δεν καταβάλλουν φόρο ούτε ένα ευρώ, θα είναι αναγκασμένοι να περιμένουν περισσότερο μέχρι να έλθει ο άνεμος της πράσινης ΑΛΛΑΓΗΣ που θα τους ξυπνήσει τα πατριωτικά αισθήματα για να δηλώσουν επιτέλους κι αυτοί το πραγματικό τους εισόδημα και να πληρώσουν τον αναλογούντα φόρο, ώστε ν’ απαλλάξουν τη συνείδησή τους από το βάρος της παρανομίας και να μικρύνει λίγο η μαύρη τρύπα του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας;

(Ο λόγος για πολλούς από εκείνους που ασκούν το ελεύθερο επάγγελμα του ιατρού, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, φυσιοθεραπευτή, βιολόγου, ψυχολόγου, μαίας, δικηγόρου, δικολάβου, συμβολαιογράφου, άμισθου υποθηκοφύλακα, δικαστικού επιμελητή, αρχιτέκτονα, μηχανικού, τοπογράφου, χημικού, γεωπόνου, γεωλόγου, δασολόγου, ωκεανογράφου, σχεδιαστή, δημοσιογράφου, συγγραφέα, διερμηνέα, ξεναγού, μεταφραστή, καθηγητή ή δασκάλου, καλλιτέχνη γλύπτη ή ζωγράφου ή σκιτσογράφου ή χαράκτη, ηθοποιού, εκτελεστή μουσικών έργων ή μουσουργού, καλλιτεχνών των κέντρων διασκέδασης, χορευτή, χορογράφου, σκηνοθέτη, σκηνογράφου, ενδυματολόγου, διακοσμητή, οικονομολόγου, αναλυτή, προγραμματιστή, ερευνητή ή συμβούλου επιχειρήσεων, λογιστή ή φοροτέχνη, αναλογιστή, κοινωνιολόγου, κοινωνικού λειτουργού και εμπειρογνώμονα.)

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω για τη συμφορά που μας βρήκε, αφού θα καθυστερήσει λίγο ακόμη ν’ ανέβει στο θρόνο ο πράσινος ηγεμόνας ο οποίος θα λύσει ως για μαγείας όλα εκείνα τα χρόνια προβλήματα της εξωτερικής πολιτικής που δε μπόρεσε να ταχτοποιήσει ως υπουργός εξωτερικών, παρ’ όλες τις ομολογουμένως εκπληκτικές επιδόσεις του στο ζεϊμπέκικο;

Τι να γράψω και τι να πρωτοκλάψω, βρε παιδιά, που για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι η Δημοκρατία μας νοσεί νόσον βαρείαν, κι ενώ οι 300 λειτουργοί της με τις παρέες τους έχουν πάθει ανοσία και αντιστέκονται στο μοιραίο, η “δημοκρατική” γρίπη έχει καταβάλει σε βαθμό αποσύνθεσης το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού που χρειάζεται τώρα έναν εθνικό εξορκισμό για να συνέλθει από τα δαιμόνια που τον έχουν κυριέψει;

Εξορκισμό; Καλά, πού τον θυμήθηκα; Πώς πήγε ο νους μου σε δαιμόνια; Είναι δυνατόν οι Ορθόδοξοι Έλληνες να έχουν καταληφθεί από δαιμόνια της λαμογιάς, της κομματικής αχρωματοψίας, της λήθης, της πολιτικής εμπάθειας, της διχόνοιας, του μίσους, και τόσα άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός ούτε τέλος; Μα καλά, δεν έχουν βγει όλα τα δαιμόνια κατά τον εκτεταμένο εξορκισμό που διαβάζει στο νήπιο ο ιερέας, λίγο πριν το βουτήξει στην κολυμπήθρα για το βάφτισμα; Λογική η ερώτηση, προφανής και η απάντηση…

Συμπατριώτες, πάρτε το χαμπάρι: ο αμετανόητα κακός εαυτός μας και το διχαστικό μοντέλο Δημοκρατίας από το οποίο περιμένουμε ανάσταση μας έχουν προδώσει! Αυτή η “Δημοκρατία” έχει δοκιμαστεί επανειλημμένα και ήταν επόμενο να έχει αποτύχει, αφού μόνο εν τη ενώσει η ισχύς και εν τη διαιρέσει η αδυναμία. Αλίμονο, κομματοκρατία (η λέξη “κόμμα” προέρχεται από το “κόπτω”) σημαίνει εξ ορισμού διαίρεση, και είναι ένας αφύσικος κατακερματισμός του έθνους και της κοινωνίας που αναπόφευκτα συνεπάγεται συμφορές. Η ιστορία μας το επιβεβαιώνει. Ακόμη κι όταν το ένα κόμμα προσπαθεί να χτίσει κάτι σωστό, τα αντιπολιτευόμενα το μουντζώνουν και το αναθεματίζουν, προσπαθώντας με νύχια και με δόντια να γκρεμίσουν ό,τι καλό πάει να χτιστεί. Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης έχουν αποστολή να αντιπολιτεύονται σώνει και καλά, βρέξει-χιονίσει, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα πόλωσης όπου τίποτα δημιουργικό δε μπορεί να στεριώσει.

Για να μην επιστρέφουμε, λοιπόν, ξανά και ξανά εκεί που φτύναμε, κάποιο άλλο δημοκρατικό μοντέλο πρέπει να εφευρεθεί και να καθιερωθεί, ένα μοντέλο όπου οι εκπρόσωποι του έθνους στη Βουλή δε θα είναι τυχοδιώχτες επαγγελματίες της πολιτικής, αλλά θα είναι οι φυσικοί αντιπρόσωποι των διαφορετικών επαγγελματικών ομάδων που φυσιολογικά διαμορφώνονται στην κοινωνία, σε αριθμό ανάλογο με το μέγεθός τους. Π.χ., οι αγρότες θα εκπροσωπούνται από τάδε αριθμό βουλευτών, οι δημόσιοι υπάλληλοι από τόσους, οι έμποροι από τόσους, οι ελεύθεροι επαγγελματίες από τόσους, κλπ., ενώ οι εκάστοτε κυβερνήσεις θα επανδρώνονται από καταξιωμένες εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες, με εξειδίκευση στο πόστο τους, που θα είναι χαμηλόμισθοι ώστε να μην ελκύονται στο υψηλό πόστο για πλουτισμό αλλά μόνο από την ευγενή φιλοδοξία να προσφέρουν στον τόπο τους, και θα είναι αποκλειστικά μιας θητείας ώστε ν’ αποφεύγουν τους πειρασμούς για ρουσφέτια και δωροδοκίες.

Αυτές είναι λίγες πρόχειρες σκέψεις περί Δημοκρατίας που μου φαίνονται λογικές και θα ήταν πιο αποτελεσματικές, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι ο Έλληνας θα πάψει να είναι αδίστακτος ατομιστής και θ’ αποκτήσει υπευθυνότητα, εθνική συνείδηση και αδελφοσύνη. Για μελετήστε το κι εσείς οι ειδικοί που γνωρίζετε πολύ περισσότερα από μένα, παρακαλώ.

Περαστικά μας και καλή αφύπνιση!

Hello again!

Long time no see, yes yes I know but I had a beautiful change in my life and my current free time is so little that i had no time until now to write a new post. However here i am again!

I had a very interesting discussion with my friend P. from Greece over Skype and I was explaining to him how things work here in The Netherlands. We are being used from the American movies to the idea that in America, when a woman is about to get married as a bride does such big and fancies weddings (please note that I didn’t refer to the groom/man because actually we do not care about these fancy weddings -most of the times-). Women always fancy big open weddings. Why? I would really like a logical answer from any of our readers. This situation sometimes refers to Cinderella’s Syndrome. What is really the Cinderella’s syndrome though? A simple Googleing refers to: this but the actual original meaning was given by that.

From my personal experience while i was growing up and even now with the younger ladies, i can see that most of them, they feel that they are depressed. They feel that they are in the wrong place in the wrong time and that there is someone out there to save them. They are looking for what some of us we call, “the prince with the white car” (probably because in our days there are no horses). What is the reason behind it? What is your opinion? I believe that since women tend to be passive beings, and passive beings they do not solve the problems but they wait for someone else to do it for them, they stay with the hands cross and they wait. And how many of us don’t we know that women are very very patient beings!

Now that I live and work in The Netherlands getting involved with the local brought me in a crisis! The people here don’t like to be married. They don’t want big fancy weddings. They live as boyfriend and girlfriend, they have families and they live happily ever after!

This brings me to the following series of questions: What is this that causes in the whole world women to have the syndrome? What is that causes women in The Netherlands not to have it? Is it a problem that the women around the golbe have it? How can we solve it? I would really like your opinion

What is the most important thing in the world? You could ask yourselves and maybe get a straight answer, but if you ask other people, you will get confused! Why? Well, imagine that you go to the desert and you start walking, you need water but there is no water, you walk more and more, and more water you need! So if someone asks you in desert what is the most important thing in the world, i am sure your answer won’t be different than just WATER!!!

If now you leave desert and you go to the pole, stay outside for couple of hours (don’t forget to put something on you though, it is freezing up there!), if someone asks you then, what is the most important thing in the world, your answer probably would be heat!

By this, we can conclude that the most important thing in the world of humans is what each one of us misses. However, after detailed observation, I have realized that all people are interested for one thing, communication. When we are young, we cry for our parents to pay attention to us when they don’t. Later, we crave for having “buddies”, very good friends in school. And after getting to university, we start looking for a mate… The kind of mate we are looking for it is not as important as the fact that we want to have some contact, some kind of communication with other human beings.

Someone could argue, that there are people who do not want to communicate. They leave the social life and stay in the mountains or in the forest, where humans do not exist. In return to this argument, I would add the fact that people like monks, they seek actual communication with God. If God exists or what is the kind of form in which He/She exists it is beyond the scope of this article.

Even if there are people who do not like to communicate with other people or even supreme beings, still they like to have a form of communication. There are people who talk to plants, animals, imaginary friends etc. It is part of our existance the need for communication.

Now that I am getting older (in comparison with earlier times of myself), I realize that money, career and sex is the least important things in life. We need money for well being/living. We need a career so we can have the money and for communicating with others and showing that we can do something better than they do or others can. Sex is a more complicated matter, because as with the career, sex can show to other people that we have the ability to do something other people can but also combines companionship and plesure and other attributes.

As a conclusion to my thoughts, I believe that beyond the needs of the human body there are needs of the human soul, if you like, the human psychology. And one of these needs is the need for companionship and communication. I believe that is the reason why people like to get married as well, or at least, one of the reasons

Having read various books about economy using simplified science, such as a book of Robert Kiyosaki I have understood that economy in our days is such a complicated issue. In addition to that, and after reading the three books of Conversations with God I have to transfer a very interesting question that is inside these books. Why do we pay more money people like actors and singers and less people who are responsible for the education of our youngsters aka the people who tomorrow will be the head of the human race! So in other words we reword more the people who do not do anything to make us better people (except if we all agree that the TV and music is created such a way that educate/entartain us) rather than those who actually do something for us!

In our times, the people who has to do with science and education and generally knowledge have the lowest annual salaries. Of course the same for Police Units and other important professions (I am talking about Greece only since I am not aware what are the salaries of these specific professions around the globe).

What is your opinion? Do you think this is a good practice? Do you think that surve us as a race? Do you think this should change somehow? And if so, why today is like that? How should it change?

Hello, here I am again. Today I have decided to change the subject of discussion. Distant erotic relationships is something that existed always, however nowadays we can see that distant relationships is something that it is very common. Why do you think is this? From the point of view of a man and from the point of view of a woman. Why do you think that people make this selection, while in their social life there is the option of both gendres?

From the point of view of a man, would it be that it is easier to have multiple parallel relationships? Or is it maybe the fact that it saves time from the speed of looking? Or even better maybe that hearing “no” from the woman makes it less painful?

Thinking out of the box, I believe it is not just one reason. As a man, looking my past social life, I realize that distant relationship gives time to yourself to realize what is that you want, make it less painful (due to the fact that since touching is not a part of the deal you don’t get so easily attached), and in addition you have time to learn the personality of the other person.

From the point of view of a woman, I believe that they prefer distant relations because makes them feel more safe. They do not get “invaded” in their personal life and in addition to that, they can find out who is the guy before they get involved with him sexually.

However I don’t think these are the only reasons. What makes you choose this or the other way? Why do we become less sociable outside our house and more infront of a computer?

Have you ever thought why things work the way they do? I have, many times. Lately I read a series of three books called Conversations with God by Neale Donald Walsch. You can find also some info on Wikipedia about it. It is a very interesting series where Neale is chatting with God about the most important questions the human kind has asked since the dawn of our era.

Who are we? What do we want? Not as a nation but as a race. Where are we going? We do not exist just to exist. We see that on the past years we have evoled from throughing rocks to outer space. So where does this lead us? Where do we want to be leaded to?

I have created this blog because I would like to discuss with anyone who has to add something to this conversation, about obeservations we have done in our everyday lifes on things or situations that did not work as expected.

Let me be more clear about that with an example and the first topic of the blog. Prisons. They were created in order for the people who missbehaved to pay for their crimes (or what we call crimes according to our social laws that we have established). Despite their original creation was for rehabilitation, I do not think that this is what it is being done. Most prisoners get inside for minor crimes and when they get out they know how to do major crimes. So my observation is this. Prisons do not work. In addition to that, prisoners get inside. Sit around, eat, sleep and who pays for all these?

The tax payers! Which are the people that were wronged by the people that they are now called to pay! It is like someone kills your child and as a punishment you give him money to stay in a hotel for very long time! I wouldn’t like that even if he killed my mother in law!

Do you think that prisons work as they should? And if not, what would you expect to see? Where would you like to go from here on this matter? Which would you think would be the solution to the crime problem?

And a more general question: What would you like to be discussed here about?